Choroby, a uzależnienie

Problemy psychiatryczne

zaburzenia osobowości - występują już na wczesnym etapie uzależnienia. Przejawiają się utratą działania, zahamowaniem rozwoju emocjonalnego, wybiórczym nastawieniem do zewnetrznej i wewnętrznej rzeczywistości.

dysforie - obserwowane u narkomanów polegają na zaburzeniach nastroju, z przewagą złego samopoczucia, drażliwości i niezadowolenia. Przejawami zewnetrznymi stanów dysforycznych są przejawy agresji słownej i ruchowej, nieadekwatne do sytuacji reakcje gniewu lub obniżonego nastroju.

psychozy endogenne – zdarzają się w pewnej grupie narkomanów, tak samo jak w pozostałej populacji. Leczenie tych osób nie jest łatwe, bowiem po usunięciu ostrych objawów psychotycznych nigdy nie kontynuują oni leczenia ambulatoryjnie, a po hospitalizaji wracają do nałogu.

psychozy egzogenne – pacjenci uszkodzeni organicznie przez wieloletni nałóg, niekiedy dodatkowo przez HIV lub inne patgeny. Wymagają hospitalizacji i leczenia specjalistycznego.

stany depresyjne – bywają konsekwencją przewlekłego przyjmowania narkotyów, ale także mogą pojawiać się z chwilą ich nagłego odstawienia. Badanie psychiatryczne i obserwacja przesądza o potrzebie włączenia leków antydepresyjnych i stałego monitorowania przebiegu choroby.

Problemy somatyczne

HIV/AIDS

Choroba ta dotyczy narkomanów, którzy wspólnie używają igieł, strzykawek i innych przyborów, (np. szczoteczki do zębów, pilnika do paznokci) na których może pozostać krew. Osoby uzależnione często również zarażają się poprzez stosunki płciowe bez zabezpieczenia.

Na HIV i AIDS nie ma lekarstwa! Więc zastanówmy się czy warto… Gdy nałóg staje się silniejszy od nas, zrobimy wszystko by zaspokoić głód-nawet za cenę zdrowia.

Na zdobycie szczególowych informacji zachęcamy Państwa by odwiedzić stronę tematyczną o HIV i AIDS, gdzie problem przestawiają specjaliści.

 

WIRUSOWE ZAPALENIE WĄTROBY TYPU B, C, DELTA

Podobnie jak HIV związane jest z krwiopochodną drogą zakażenia. Oprócz używania brudnych igieł, infekcją tego typu sprzyjają złe warunki bytowe, zamieszkiwanie w dużych zbiorowościach, tj. noclegownie, schroniska, więzienie itp. Dane statystyczne na temat rozpowszechnienia WZW typu B i C wśród narkomanów w naszym kraju są zróżnicowane i w niektórych regionach sięgają 90% (dla HCV). Przewlekle zapalenie wątroby, marskość i rak wątroby są późnymi następstwami zakażenia i zawsze mają rokowanie niepomyślne.

 

CIĘZKIE ZAPALENIA BAKTERYJNE

U narkomanów wiążą się albo z ich stylem życia, albo z dożylnymi infekcjami, albo z zakażeniem przyrannym. Ropnie i ropowice skóry są częstym powodem interwencji chirurgicznej, a nie leczone są przyczyną poważnych powikłań w postaci wstrząsu septycznego, bakteryjnego zapalenia wsierdzia, zapalenia mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, oraz wtórnych zmian narządowych. Osoba przyjmująca dożylnie narkotyki, wysoko gorączkująca, z bolesnym nacieczeniem w okolicy wkucia, wymaga bardzo szybkiego badania i skierowania do placówki medycznej, nierzadko z powodu bezpośredniego zagrożenia życia.

ZAPALENIE DRÓG ODDECHOWYCH

Niedożywienie, wyniszczenie, niska odporność, bezdomność sprzyjają występowaniu zapalenia górnych i dolnych dróg oddechowych. Przyczyny zapalenia dróg oddechowych w tej grupie pacjentów są złożone; od uszkodzenia śluzówki nosa przez środki “do wąchania”, poprzez zaburzenia w ukrwieniu, aż do depresyjnego działania niektórych narkotyków na ośrodek oddechowy w mózgu. U nieprzytomnych osób, podczas ataku padaczki lub pozostających przez dłuższy czas pod wpływem środków odurzających wystąpić może tzw. “zachłystowe” zapalenie płuc o złożonej, wielobakteryjnej etiologii, powikłane ropniami w płucach i w opłucnej, zapaleniem wsierdzia i innymi zmianami praktycznie we wszystkich narządach wewnętrznych.

CHOROBY SKÓRY

U osób uzależnionych najczęściej są związane ze złymi warunkami sanitarnymi. Świerzb, wszawica, grzybica, dermatozy i reakcje toksyczno-alergiczne są częstym dermatologicznym problemem, tak samo jak reakcje na skórze po używaniu narkotyków, np. po amfetaminie. Martwicze ubytki skóry powstałe w wyniku zakażenia bakteryjnego w związku z dożylną drogą podawania substancji odurzających, wymagają chirurgicznego opracowania rany i stosowania preparatów ułatwiających gojenie.

Ciąża, poród i połóg

Większość ciężarnych nic nie wie o negatywnym wpływie na płód nadużywanych substancji. Pośrednie ryzyko dla narkomanek w ciąży stanowi niewłaściwy sposób odżywiania, choroby przenoszone drogą płciową, zbyt późne zgłaszanie się do lekarza. Zagrożenie dla płodu i matki wiąże się ściśle z dożylnym przyjmowaniem opiatów i w konsekwencji z zakażeniem HBV, HIV, infekcją bakteryjną itp. Bezpośredni wpływ amfetaminy na przebieg ciąży i porodu wynika ze zwężenia naczyń krwionośnych i w efekcie dochodzi do przedwczesnego odklejenia łożyska, zahamowania wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, zapalenia błon płodowych, obumarcia płodu. Nagłe odstawienie używanych dotychczas opiatów u kobiet ciężarnych jest niebezpieczne i również może zakończyć się obumarciem wewnątrzmacicznym lub zamartwicą plodu. Objawy głodu narkotycznego obserwuje się u 75 – 20% noworodków urodzonych przez matki uzależnione od heroiny. Po urodzeniu dzieci te trzeba stopniowo detoksykować. Włączenie zastępczej terapii metadonem podczas ciąży jest bezpieczne, tak samo jak karmienie piersią.

WNIOSKI

Narkoman pozostawiony bez pomocy nie jest w stanie samodzielnie kierować swoim życiem tak, by uniknąć zagrożeń zdrowotnych, ani nie jest w stanie sam podjąć leczenia. Racjonalne podejście do planowania systemowej opieki osób uzależnionych powinno odnosić się do trzech zasadniczych elementów:

• zmniejszenia śmiertelności z powodu przyjmowania substancje szkodliwych,
• poprawy jakości życia, w tym stanu zdrowia,
• skutków epidemiologicznych związanych z szerzeniem się niektórych chorób zakaźnych (HIV, WZW typu B, C, gruźlica itd.).